KORKUSUZ ADAM...

Karanlık sokağın ortasında bir gölge beliriverdi birden bire,
Ne oluyor demesine kalmamıştı ki bir patırtı koptu derinden,
Her yer sallanmaya başlamıştı, herkes çığlık çığlığa koşuşurken,
O olduğu yerde durmuş kalabalığı seyrediyordu sessizce..
Zamansız gelen telaşın içinden geçen çaresiz insanlar,
Soğuk bakışlar, kan, korku herşey birbirini kovalıyordu,
Neden olduğu belli olmayan bir sarsıntıydı bu ama deprem de değildi,
Peki neydi Allah aşkına!
Kesinlikle şamatadan başka birşey değildi bu,
Yersiz, zamansız bir kargaşa,
Ama doğaldı bunun olması diye düşündü sonra içinden,
Ne de olsa savaş halindeydi ülkesi,
Ne kadar berbat birşey bu diye haykırdı içinden,derinden,
Sanki iç organları yavaşça kendilerini boşluğa atıyorlardı,
“Savaş kötüdür, barış en iyisidir” dedi önünden geçen insanları yakalamak istercesine eğilerek,
Kimse bakmıyordu ona, herkes can derdinde koşuşturuyordu sağa sola,
Ne bitmez bir sarsıntıydı bu derken silah sesleri, bomba sesleri birbirine karıştı,
Sadece patlayan bomba sesleri ve çığlıklar vardı artık,
Kimse kimseyi duymaz olmuştu,
Ne bitmez bir çileydi bu böyle, ne yapmalıydı peki böylesi bir durumda,
Düşünmekle olacak iş değildi, eğer savaşılacaksa o da savaşmalıydı,
Ama korkuyordu, kimseye belli etmiyordu ama içten içten bir korku sarmıştı tüm benliğini,
Evet evet artık emindi kendinden, korksa da bunu yapmalıydı, yapmak zorundaydı,
Başka bir alternatifi yoktu, ülkesine zorla girilmiş ve her yer talan edilmekteydi.
Koştu silahını aldı, cepheye doğru sanki uçarak gitmişti,
Kendini bir anda çapraz ateşin içinde buluverdi, iyi ama daha önce böyle birşey yapmamıştı,
Peki tamam şimdi sakin olmalıydı, diğer şekilde bir yarar sağlayamazdı kimseye,
O da ne füze mi atmıştı düşman askerleri, bu sefer sıçmıştı işte hayatta kurtulamazdı bu durumdan
Kararını çabucak verdi, madem ölecekti kaçarak değil savaşarak ölmeliydi,
Füzenin geldiği yöne doğru yürümeye başladı, füze gitgide yaklaşıyordu,
Ama yaklaştıkça korkusu azalıyordu sanki,
Füzenin kulak tırmalayan sesinin yaklaşmasıyla birlikte ona çarpıp parçalaması bir oldu..

Bir anda düştüğü yerden kalktı, gözlerini açtı, doğruldu iyice ve vücudunu kontrol etti,
Sağlamdı, hiçbir şeyi yoktu, iyi de nasıl olmuştu bu derken seslerin kesildiğini fark etti,
Etrafına baktı, odasındaydı ve sadece yataktan düşmüştü...)