Bazen çok uzaklara gitmek istediğiniz, herkesten, herşeyden uzaklaşmak istediğiniz zamanlar oluyor mu? Benim oluyor hem de bu ara çok sık oluyor..
Saçma sapan, tekdüze, insanların birbirlerini anlamadığı yada anlamaya çalışmadığı, soğuk, gülümseme olmayan,yapmacık,çıkarcı,mutlu olunamayan bir hayat yaşamaktan bıktım..Kendimi uzak diyarlara atmak istiyorum, olabildiğince uzağa...
Nedenini de anlayabilmiş değilim zaten, neden bu yapmacık tavırlar, neden kimse olduğu gibi davranmıyor sahte gülümsemeler, samimi olmayan cümleler nereye varacaklar böyle anlayamıyorum.
Halbuki herkes birbirine sevecen davransa, anlamaya çalışsa, içten bir gülümseyişle günaydın dese, saçma sapan şeylere takılmasa hayat ne kadar güzel olurdu düşündünüz mü hiç? ben düşümdüm ve bulduğum cevapla çok sinirlerim bozuldu.
Bu anlattıklarımı hayata geçirmek zor olmasa gerek, kendin gibi davranmak, insanlara elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışmak, içten ve samimi olmak zor değil yaa.. Peki neden bu saçmalıklar var hayatta?
Ahh bir anlasam, bir anlasam...
Her gün yeni bir saçmalıkla yüz yüze gelmek ne iğrençtir bilirsiniz..Ne zaman sonu gelecek bunların dersiniz ama gelmez lanet olsun gelmez..Ama bir gün gerçekten gideceğim buralardan..Nereye mi? Açıkcası ben de bilmiyorum ama gideceğim..Bunaldım, sıkıldım, afaganlar bastı beni burda..Şu an bir sinir harbi içinde olduğumdan saçma cümleler kuruyor olabilirim, bilmiyorum ama sonuçta beklediğim ve istediğim kötü ve yanlış bir şey değil ama sanırım bu yüzyılda ve bu insanlarla gerçekleşmesi neredeyse imkansız..
Eskiden mi yaşasaymışım acaba diye düşündüğüm zamanlar da olmuyor değil hani.Belki de daha güzel zamanlardı..
Umarım bizden sonrakileri daha kötü zamanlar beklemiyordur..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder